Usługi

W Centrum Leczenia Zaburzeń Pamięci Affidea realizujemy usługi z zakresu diagnostyki obrazowej na aparacie rezonansu magnetycznego 3T, badania laboratoryjne i konsultacje z lekarzami wyspecjalizowanymi w leczeniu chorób neurologicznych i otępiennych.

Konsultacje specjalistyczne
Badania diagnostyczne
Konsultacja neurologiczna

Stanowi pierwszy krok do ustalenia przyczyn trudności z pamięcią, które niepokoją chorego. Konsultacja ma na celu określenie stanu neurologicznego pacjenta, zaplanowanie optymalnych badań diagnostycznych niezbędnych dla określenia przyczyn dolegliwości i ich czynników ryzyka.

Konsultacja logopedyczna

Jest niezbędna w diagnostyce zaburzeń artykulacji, mowy i połykania, które mogą występować w chorobach neurodegeneracyjnych i naczyniowych.

Konsultacja neurochirurgiczna

Przeprowadza się ją celem kwalifikacji do leczenia chirurgicznego wodogłowia normotensyjnego lub guzów mózgu. Choroby te występują rzadko ale mogą być odwracalną przyczyną otępień.

Rehabilitacja medyczna

Jest istotna celem kwalifikacji do rehabilitacji ruchowej u chorych z zaburzeniami chodu, postawy, równowagi, które są częstymi dolegliwościami osób starszych lub z chorobami neurodegeneracyjnymi lub naczyniowymi mózgu np. po przebytym udarze, z wieloogniskowym naczyniopochodnym (np. miażdżycowym) uszkodzeniem mózgu.

Konsultacja psychiatryczna

Odgrywa kluczową rolę w określeniu zaburzeń funkcji poznawczych oraz ich podłoża funkcjonalnego i psychologicznego np. depresji i stanów lękowych. Te przyczyny zaburzeń pamięci najczęściej występują u osób młodych lub w średnim wieku.

Konsultacja neuropsychologiczna

Obejmuje przeprowadzenie standaryzowanych testów do oceny zdolności poznawczych, takich jak uwaga, pamięć, funkcje lingwistyczne, wzrokowo-przestrzenne, wykonawcze oraz szybkość przetwarzania informacji.

Konsultacja dietetyczna

Umożliwia określenie właściwej diety, zindywidualizowanej względem potrzeb chorego. Leczenie dietetyczne jest ważnym elementem terapii niefarmakologicznej chorób naczyniowych mózgu, chorób otępiennych i neurodegeneracyjnych.

Rezonans magnetyczny 3T

Neuroobrazowanie pełni podstawową rolę w diagnostyce zaburzeń pamięci i chorób neurodegeneracyjnych czy szerzej chorób neurologicznych. Wykorzystujemy zaawansowany protokół badawczy ułatwiający diagnostykę oraz monitorowanie przebiegu choroby. Badanie interpretowane jest przez doświadczonego neuroradiologa.

USG

Neuroobrazowanie pełni podstawową rolę w diagnostyce zaburzeń pamięci i chorób neurodegeneracyjnych czy szerzej chorób neurologicznych. Wykorzystujemy zaawansowany protokół badawczy ułatwiający diagnostykę oraz monitorowanie przebiegu choroby. Badanie interpretowane jest przez doświadczonego neuroradiologa.

Strefa wsparcia

Strefa wsparcia powstała, by w możliwie jak najszerszym zakresie wspierać Pacjentów i ich rodziny w chorobie. Znajdują się w niej najważniejsze informacje prawne, medyczne, porady z życia codziennego i wskazówki, jak radzić sobie z emocjami, które towarzyszą zaburzeniom pamięci, zarówno w przypadku pacjentów, jak i ich opiekunów.

Choroby neurologiczne
Choroba Alzheimera

Choroba Alzheimera jest przewlekłą chorobą zwyrodnieniową mózgu spowodowaną odkładaniem się w mózgu białek o patologicznej strukturze, głównie beta-amyloidu i białka tau. Pojawienie się tych patologicznych białek prowadzi do śmierci komórek nerwowych, a ich stopniowa utrata odpowiada za wystąpienie lub nasilenie objawów.

Demencja (choroby otępienne)

Demencja oznacza otępienie i jest czymś więcej niż zwykłym „zaburzeniem pamięci”. Określa występowanie różnych zaburzeń funkcji mózgu (przede wszystkim pamięci krótkoterminowej i odległej, rozumienia, orientacji, mowy, zdolności do uczenia się, wykonywania złożonych czynności) o znacznym nasileniu, które powodują istotne, zwykle przewlekłe pogorszenie w codziennym funkcjonowaniu chorego.

Otępienie naczyniowe

Choroby naczyniowe mózgu są odpowiedzialne za ostre (np. po udar mózgu) lub przewlekłe niedokrwienie mózgu (spowodowane zmianami miażdżycowymi dużych tętnic domózgowych lub małych naczyń mózgowych). Wskutek uszkodzeń spowodowanych niedokrwieniem mózgu rozwijają się różne postaci otępienia naczyniowego.

Mgła covidowa i zespół post-Covid

Pogorszenie pamięci jest jednym z najczęściej zgłaszanych przewlekłych objawów po przechorowaniu COVID-19. Często występują również „wrażenie nieobecności”, pogorszenie jakości snu, koncentracji i samopoczucia, objawy depresyjne, uczucie przewlekłego zmęczenia, zawroty i bóle głowy, bóle i nużliwość mięśni.

Pozostałe przyczyny zaburzeń pamięci

m.in.: otępienie z ciałami Lewy’ego, otępienie czołowo-skroniowe, otępienie mieszane (połączenie kilku typów otępienia), choroba Creutzfeldta-Jakoba (choroba wywołana przez priony), wodogłowie normotensyjne (zespół Hakima), zaburzenia po urazach mózgu.

Cofnij

Usługi

Konsultacje specjalistyczne
Badania diagnostyczne
Cofnij

Baza wiedzy

Choroby neurologiczne

W Affidea szanujemy Twoją prywatność i prawa wynikające z przepisów o ochronie danych. Nasza strona korzysta z plików cookies w celu gromadzenia informacji, które pomagają nam ulepszać nasze produkty i usługi oraz dostosować je do Twoich potrzeb. Pliki cookie, których używamy, pozwalają naszej witrynie prawidłowo działać i pomagają nam zrozumieć, jakie informacje i reklamy są najbardziej przydatne dla naszych gości. Jeśli chcesz zapoznać się z naszymi praktykami dotyczącymi plików cookie, kliknij poniżej, aby wskazać Twoje preferencje dotyczące korzystania z tej technologii do wyżej wymienionych celów. W każdej chwili możesz zmienić zdanie i opcje zgody, wracając na tę stronę.Dowiedz się więcej o tym, jak używamy plików cookie i jak możesz zmienić swoje ustawienia.

Ustawienia

Nasza strona korzysta z plików cookie, ponieważ są one niezbędne do prawidłowego funkcjonowania naszej witryny. Przechowywane są w Twojej przeglądarce wyłącznie za Twoją zgodą i w każdej chwili możesz z nich zrezygnować.
Te pliki cookie służą do poprawy wydajności i funkcjonalności naszej strony internetowej, ale nie są niezbędne do jej używania. Jednak bez tych plików cookie niektóre funkcje mogą przestać działać.
Te pliki cookie zbierają informacje, które są używane w formie zagregowanej, aby pomóc nam zrozumieć, w jaki sposób używana jest nasza witryna internetowa lub jak skuteczne są kampanie marketingowe lub aby pomóc nam spersonalizować naszą witrynę internetową.
Te pliki cookie służą do optymalizacji naszych komunikatów reklamowych. Pełnią takie funkcje, jak zapobieganie trwałemu ponownemu wyświetlaniu tej samej reklamy, zapewniając, że reklamy są prawidłowo wyświetlane i wybierane.
2 września, 2023Poradnik praktyczny

Potrzeby fizyczne osób chorych na choroby otępienne

Z czasem coraz łatwiejsze

Rozpoznawanie potrzeb fizycznych u chorych na choroby otępienne jest początkowo dużym wyzwaniem dla opiekuna. Jednakże z czasem staje się to coraz łatwiejsze i szybko zamienia się w czynność rutynową. Warto pamiętać o tym, że niezaspokojone potrzeby fizyczne mogą stać się przyczyną zmian w zachowaniu chorego, w tym rozwoju agresji. Podstawowe potrzeby fizyczne osób chorych na choroby otępienne to jedzenie, picie, oddawanie kału i moczu, zachowanie higieny osobistej, sen, a także ruch. Osoby cierpiące na demencję lub inny rodzaj choroby otępiennej nie zawsze mają kontrolę nad własnym zachowaniem i nie rozpoznają prawidłowo potrzeb swojego organizmu. Rolą opiekuna jest uważna obserwacja podopiecznego i reagowanie adekwatnie do sytuacji.

Klucz do rozpoznania potrzeb fizycznych chorego

Niezaspokojone potrzeby fizyczne mogą stać się nie tylko źródłem dużego dyskomfortu osoby chorej, ale także negatywnie wpłynąć na jej zachowanie. Komunikacja między opiekunem a podopiecznym nie zawsze jest jednak możliwa, na co może mieć wpływ zaawansowany etap choroby otępiennej. W związku z tym znacznie łatwiejsza i skuteczniejsza jest uważna obserwacja chorego.

 

Niezwykle pomocne jest ustalenie dawnych nawyków podopiecznego. Ważnymi informacjami są godziny spożywania posiłków, spacerów, kąpieli, a także nocnego odpoczynku. Pozwoli to ułożyć harmonogram dnia, co jest niezwykle pomocne w codziennej pracy opiekuna.

Zaspokajanie potrzeb fizycznych chorego

Podopieczny cierpiący na chorobę otępienną może nie być w stanie mówić wprost o swoich potrzebach fizycznych. Nie oznacza to jednak, że nie odczuwa głodu, pragnienia czy parcia na mocz. Częstym problemem jest to, że nie potrafi nazwać swoich potrzeb i poinformować o tym swojego opiekuna. Podobnie jest z bólem. Chory, nawet gdy odczuwa silny ból, może nie umieć poprosić o tabletkę przeciwbólową. W takich sytuacjach warto obserwować jego mimikę i w razie wątpliwości zadać pytanie o chęć skorzystania z farmakologii.

 

Opiekun powinien dbać o regularność wykonywanych czynności. Dobrze jest podawać posiłki o podobnych porach. Taka sama zasada dotyczy korzystania z toalety, kąpieli, a także spacerów czy snu.

 

Ważnym czynnikiem, który ma wpływ zarówno na samopoczucie, jak i zdrowie fizyczne chorego, jest ruch. Spacery powinny być wpisane w codzienny harmonogram. Nie jest to jednak żelazna reguła, ponieważ najważniejsza jest obserwacja chorego. Kluczowe jest, aby zachować równowagę między aktywnością fizyczną a odpoczynkiem. Mogą bowiem pojawić się takie dni, gdy podopieczny jest w ciągu dnia bardzo aktywny, może wówczas potrzebować więcej odpoczynku. I odwrotnie, jeżeli spędza przed telewizorem większą część doby, to dłuższy spacer będzie dobrym pomysłem. Nieco inaczej jest w przypadku chorych, którzy odczuwają dużą niechęć do przebywania w towarzystwie innych osób. Wówczas opiekun powinien wybrać na miejsce spaceru obszary, które nie są bardzo zatłoczone, np. park zamiast centrum handlowego czy ruchliwego, osiedlowego chodnika.

Jak rozpoznać ból u chorego?

Jednym z dużych wyzwań dla opiekuna jest umiejętność rozpoznawania bólu podopiecznego i jego źródła. Jeżeli dostrzega on u chorego mimikę, która wskazuje na cierpienie, w pierwszej kolejności należy zapytać go o to, co jest źródłem bólu. Niestety, otrzymanie odpowiedzi nie zawsze jest możliwe, zwłaszcza u chorych na zaawansowanych etapach.

 

Często dyskomfort chorego wynika z nadmiernej ekspozycji na określony bodziec. W związku z tym należy wówczas zastanowić się, czy senior nie jest narażony na duży hałas, zbyt wysoką lub niską temperaturę, dużą intensywność światła czy też nie ma mokrych pieluchomajtek. W razie konieczności należy jak najszybciej usunąć źródło dyskomfortu.

Gdy możliwa jest komunikacja

Opieka nad chorym jest znacznie łatwiejsza, gdy istnieje możliwość komunikacji. Jednakże sama rozmowa z podopiecznym musi przebiegać w określony sposób. O czym nie wolno zapominać?

  • Rozmawiaj z chorym spokojnie i mów wolno.
  • Używaj krótkich zdań i jak najprostszych słów.
  • Staraj się nie przerywać wypowiedzi chorego.
  • Pamiętaj, aby utrzymywać z chorym kontakt wzrokowy, a pytania były poparte odpowiednimi gestami i mimiką.
  • Staraj się formułować pytania w taki sposób, aby chory mógł odpowiedzieć na nie „tak” lub „nie”.
  • Nie poganiaj chorego.
  • Powtarzaj podopiecznemu o harmonogramie dnia, np. „po obiedzie pójdziemy na spacer”, „po skorzystaniu z toalety myjemy dłonie” itd.
  • Często istnieje konieczność kilkukrotnego powtórzenia pytania lub polecenia.

Zarówno komunikacja, jak i obserwacja zachowania chorego mogą być kluczem do zrozumienia jego potrzeb, nie tylko fizycznych, ale i psychicznych. W większości przypadków umiejętność ta rozwijana jest wraz z praktyką i czasem spędzonym z podopiecznym. Jest to niezwykle istotne, ponieważ niezaspokojone potrzeby znacznie obniżają jakość życia chorego i mogą powodować frustracje, a także zniechęcenie samego opiekuna.