Usługi

W Centrum Leczenia Zaburzeń Pamięci Affidea realizujemy usługi z zakresu diagnostyki obrazowej na aparacie rezonansu magnetycznego 3T, badania laboratoryjne i konsultacje z lekarzami wyspecjalizowanymi w leczeniu chorób neurologicznych i otępiennych.

Konsultacje specjalistyczne
Badania diagnostyczne
Konsultacja neurologiczna

Stanowi pierwszy krok do ustalenia przyczyn trudności z pamięcią, które niepokoją chorego. Konsultacja ma na celu określenie stanu neurologicznego pacjenta, zaplanowanie optymalnych badań diagnostycznych niezbędnych dla określenia przyczyn dolegliwości i ich czynników ryzyka.

Konsultacja logopedyczna

Jest niezbędna w diagnostyce zaburzeń artykulacji, mowy i połykania, które mogą występować w chorobach neurodegeneracyjnych i naczyniowych.

Konsultacja neurochirurgiczna

Przeprowadza się ją celem kwalifikacji do leczenia chirurgicznego wodogłowia normotensyjnego lub guzów mózgu. Choroby te występują rzadko ale mogą być odwracalną przyczyną otępień.

Rehabilitacja medyczna

Jest istotna celem kwalifikacji do rehabilitacji ruchowej u chorych z zaburzeniami chodu, postawy, równowagi, które są częstymi dolegliwościami osób starszych lub z chorobami neurodegeneracyjnymi lub naczyniowymi mózgu np. po przebytym udarze, z wieloogniskowym naczyniopochodnym (np. miażdżycowym) uszkodzeniem mózgu.

Konsultacja psychiatryczna

Odgrywa kluczową rolę w określeniu zaburzeń funkcji poznawczych oraz ich podłoża funkcjonalnego i psychologicznego np. depresji i stanów lękowych. Te przyczyny zaburzeń pamięci najczęściej występują u osób młodych lub w średnim wieku.

Konsultacja neuropsychologiczna

Obejmuje przeprowadzenie standaryzowanych testów do oceny zdolności poznawczych, takich jak uwaga, pamięć, funkcje lingwistyczne, wzrokowo-przestrzenne, wykonawcze oraz szybkość przetwarzania informacji.

Konsultacja dietetyczna

Umożliwia określenie właściwej diety, zindywidualizowanej względem potrzeb chorego. Leczenie dietetyczne jest ważnym elementem terapii niefarmakologicznej chorób naczyniowych mózgu, chorób otępiennych i neurodegeneracyjnych.

Rezonans magnetyczny 3T

Neuroobrazowanie pełni podstawową rolę w diagnostyce zaburzeń pamięci i chorób neurodegeneracyjnych czy szerzej chorób neurologicznych. Wykorzystujemy zaawansowany protokół badawczy ułatwiający diagnostykę oraz monitorowanie przebiegu choroby. Badanie interpretowane jest przez doświadczonego neuroradiologa.

USG

Neuroobrazowanie pełni podstawową rolę w diagnostyce zaburzeń pamięci i chorób neurodegeneracyjnych czy szerzej chorób neurologicznych. Wykorzystujemy zaawansowany protokół badawczy ułatwiający diagnostykę oraz monitorowanie przebiegu choroby. Badanie interpretowane jest przez doświadczonego neuroradiologa.

Strefa wsparcia

Strefa wsparcia powstała, by w możliwie jak najszerszym zakresie wspierać Pacjentów i ich rodziny w chorobie. Znajdują się w niej najważniejsze informacje prawne, medyczne, porady z życia codziennego i wskazówki, jak radzić sobie z emocjami, które towarzyszą zaburzeniom pamięci, zarówno w przypadku pacjentów, jak i ich opiekunów.

Choroby neurologiczne
Choroba Alzheimera

Choroba Alzheimera jest przewlekłą chorobą zwyrodnieniową mózgu spowodowaną odkładaniem się w mózgu białek o patologicznej strukturze, głównie beta-amyloidu i białka tau. Pojawienie się tych patologicznych białek prowadzi do śmierci komórek nerwowych, a ich stopniowa utrata odpowiada za wystąpienie lub nasilenie objawów.

Demencja (choroby otępienne)

Demencja oznacza otępienie i jest czymś więcej niż zwykłym „zaburzeniem pamięci”. Określa występowanie różnych zaburzeń funkcji mózgu (przede wszystkim pamięci krótkoterminowej i odległej, rozumienia, orientacji, mowy, zdolności do uczenia się, wykonywania złożonych czynności) o znacznym nasileniu, które powodują istotne, zwykle przewlekłe pogorszenie w codziennym funkcjonowaniu chorego.

Otępienie naczyniowe

Choroby naczyniowe mózgu są odpowiedzialne za ostre (np. po udar mózgu) lub przewlekłe niedokrwienie mózgu (spowodowane zmianami miażdżycowymi dużych tętnic domózgowych lub małych naczyń mózgowych). Wskutek uszkodzeń spowodowanych niedokrwieniem mózgu rozwijają się różne postaci otępienia naczyniowego.

Mgła covidowa i zespół post-Covid

Pogorszenie pamięci jest jednym z najczęściej zgłaszanych przewlekłych objawów po przechorowaniu COVID-19. Często występują również „wrażenie nieobecności”, pogorszenie jakości snu, koncentracji i samopoczucia, objawy depresyjne, uczucie przewlekłego zmęczenia, zawroty i bóle głowy, bóle i nużliwość mięśni.

Pozostałe przyczyny zaburzeń pamięci

m.in.: otępienie z ciałami Lewy’ego, otępienie czołowo-skroniowe, otępienie mieszane (połączenie kilku typów otępienia), choroba Creutzfeldta-Jakoba (choroba wywołana przez priony), wodogłowie normotensyjne (zespół Hakima), zaburzenia po urazach mózgu.

Cofnij

Usługi

Konsultacje specjalistyczne
Badania diagnostyczne
Cofnij

Baza wiedzy

Choroby neurologiczne

W Affidea szanujemy Twoją prywatność i prawa wynikające z przepisów o ochronie danych. Nasza strona korzysta z plików cookies w celu gromadzenia informacji, które pomagają nam ulepszać nasze produkty i usługi oraz dostosować je do Twoich potrzeb. Pliki cookie, których używamy, pozwalają naszej witrynie prawidłowo działać i pomagają nam zrozumieć, jakie informacje i reklamy są najbardziej przydatne dla naszych gości. Jeśli chcesz zapoznać się z naszymi praktykami dotyczącymi plików cookie, kliknij poniżej, aby wskazać Twoje preferencje dotyczące korzystania z tej technologii do wyżej wymienionych celów. W każdej chwili możesz zmienić zdanie i opcje zgody, wracając na tę stronę.Dowiedz się więcej o tym, jak używamy plików cookie i jak możesz zmienić swoje ustawienia.

Ustawienia

Nasza strona korzysta z plików cookie, ponieważ są one niezbędne do prawidłowego funkcjonowania naszej witryny. Przechowywane są w Twojej przeglądarce wyłącznie za Twoją zgodą i w każdej chwili możesz z nich zrezygnować.
Te pliki cookie służą do poprawy wydajności i funkcjonalności naszej strony internetowej, ale nie są niezbędne do jej używania. Jednak bez tych plików cookie niektóre funkcje mogą przestać działać.
Te pliki cookie zbierają informacje, które są używane w formie zagregowanej, aby pomóc nam zrozumieć, w jaki sposób używana jest nasza witryna internetowa lub jak skuteczne są kampanie marketingowe lub aby pomóc nam spersonalizować naszą witrynę internetową.
Te pliki cookie służą do optymalizacji naszych komunikatów reklamowych. Pełnią takie funkcje, jak zapobieganie trwałemu ponownemu wyświetlaniu tej samej reklamy, zapewniając, że reklamy są prawidłowo wyświetlane i wybierane.

otępienie naczyniowe

image
thumbnail

Główne objawy i rodzaje

Głównymi objawami są zmiany w zdolności do podejmowania decyzji, planowania lub organizowania, oraz trudności z równowagą i poruszaniem się. Najbardziej powszechne rodzaje otępienia naczyniowego to otępienie poudarowe, podkorowe i mózgowa angiopatia amyloidowa.

Otępienie poudarowe

Otępienie poudarowe spowodowane jest następstwami udaru niedokrwiennego lub krwotocznego mózgu. Udar mózgu występuje, gdy dochodzi do gwałtownego zatrzymania przepływu krwi w tętnicy mózgowej z powodu skrzepliny lub zatoru (udar niedokrwienny) lub z powodu wynaczynienia krwi poza tętnicę (udar krwotoczny). Głównymi objawami w ostrej fazie udaru mogą być niedowłady kończyn, zaburzenia mowy, widzenia, równowagi, silne bóle głowy. W zależności od rozległości i lokalizacji uszkodzenia, ta postać otępienia może wystąpić u nawet 10-30% chorych bezpośrednio po udarze, i u 30-50% po kolejnym udarze. Zaburzenia pamięci, innych funkcji poznawczych i wykonawczych – myślenia abstrakcyjnego, planowania, prowadzenia rozmowy, przetwarzania informacji wizualnych są zwykle rozpoznawane dopiero w okresie poudarowym. Przebycie udaru niedokrwiennego lub krwotocznego zwiększa ponad dwukrotnie ryzyko rozwoju otępienia naczyniowego. Udar przyspiesza również ujawnienie się pełnoobjawowej choroby Alzheimera i choroby ciał Lewy’ego. W takich sytuacjach rozpoznaje się otępienie mieszane. Pacjenci z chorobą Alzheimera mają zwiększone ryzyko wystąpienia udaru krwotocznego mózgu.

Otępienie podkorowe

Otępienie podkorowe jest spowodowane chorobą małych tętnic mózgowych, powodujących przewlekle i postępujące zmniejszenie przepływu krwi w strukturach podkorowych (głównie obejmujących istotę białą) mózgu. Jest jedną z najczęstszych przyczyn otępień, głównie dotyka osób w podeszłym wieku lub ze źle leczoną miażdżycą. Choroba postępuje skrycie, w przypadku braku odpowiedniego leczenia charakterystyczna jest nagła progresja objawów. Zmiany ogniskowe istoty białej (opisywane często jako wieloogniskowe naczyniopochodne uszkodzenie mózgu) powstające wskutek przewlekłego niedokrwienia są również istotnym czynnikiem ryzyka otępień o różnej etiologii, w tym otępienia alzheimerowskiego oraz otępienia z ciałami Lewy’ego. Obraz kliniczny otępienia naczyniopochodnego zmienia się w zależności od rozległości zmian w istocie białej oraz lokalizacji uszkodzeń. Wielu chorych ma świadomość „problemów z pamięcią”, sugerujących podejrzenie choroby Alzheimera, jednakże profil kliniczny zaburzeń poznawczych pacjentów jest znacząco odmienny. Dominują trudności w rozwiązywaniu nawet prostych problemów, spowolnienie procesów przetwarzania informacji i apatia. Zaburzenia zdolności planowania, rozwiązywania problemów oraz podejmowanie decyzji, istotnie utrudniające codzienne życie chorych, są zdecydowanie częściej obserwowane niż chorobie Alzheimera. Zaburzeniom funkcji poznawczych często towarzyszą przewlekłe zaburzenia postawy i równowagi, zaburzenia nastroju i depresja, szumy uszne, zaburzenia funkcjonowania zwieraczy i zespół rzekomoopuszkowy. Mogą wystąpić także objawy parkinsonowskie (z wczesnym i symetrycznym zajęciem kończyn dolnych, niewielkim drżeniem kończyn).

Ryzyko zachorowania w ciągu całego życia zostało oszacowane na około 35% u mężczyzn i 20% u kobiet, śmiertelność pięcioletnia sięga 63%, ponad 30% chorych wymaga opieki w zakładach opiekuńczo‑leczniczych. Podstawowym leczeniem jest profilaktyka czynników ryzyka miażdżycy i innych chorób  sercowo-naczyniowych. Ogromne znaczenie mają optymalizacja leczenia nadciśnienia tętniczego, cukrzycy, hiperlipidemii, otyłości oraz  rehabilitacja ruchowa i funkcji poznawczych.

Mózgowa angiopatia

Mózgowa angiopatia amyloidowa jest spowodowana postępującym uszkodzeniem naczyń krwionośnych mózgu przez odkładające się w nich patologiczne białko – beta-amyloid. Stopniowo dochodzi do martwicy drobnych naczyń krwionośnych, zwiększa się przepuszczalność naczyń prowadząc do uszkodzenia przestrzeni okołonaczyniowej co stopniowo manifestuje się postępującym otępieniem, zaburzeniami równowagi i chodu. Mogą powstawać także liczne mikrotętniaki, które pękając stają się źródłem krwotoków mózgowych. Ocenia się, że krwotoki w przebiegu angiopatii amyloidowej odpowiadają za koło 30% wszystkich krwawień wewnątrzmózgowych. Ich objawy  są typowe dla udaru mózgu: nagłe niedowłady kończyn, zaburzenia mowy, widzenia lub świadomości. Angiopatia amyloidowa często współistnieje z miażdżycą, obserwowana jest w przebiegu chorób neurodegeneracyjnych przebiegających z otępieniem, w tym chorobie Alzheimera, otępieniu z ciałami Lewy’ego, chorobie Creutzfeldta-Jakoba oraz chorobie Parkinsona. Czynnikiami ryzykiem jest postępujący wiek (czasami chorobę rozpoznaje się u osób w wieku 50 lub 60 lat, ale znacznie częściej występuje w wieku 70 i 80 lat), towarzysząca obecność choroby Alzheimera oraz obecność genu apolipoproteiny E.

Rozpoznanie

Rozpoznanie otępienia naczyniowe stawia się na podstawie charakterystycznego obrazu klinicznego oraz radiologicznego. W diagnostyce ważną rolę odgrywa badanie rezonansu magnetycznego oraz badania naczyniowe jak USG tętnic domózgowych i wewnątrzczaszkowych lub angioMT/angioTK.  Leczenie farmakologiczne ukierunkowane jest na zmniejszenie objawów chorobowych i profilaktykę procesu miażdżycowego. Próbuje się także stosować leki o działaniu neuroprotekcyjnym np. cerebrolizynę. Ważną rolę odgrywa leczenie niefarmakologiczne np. dietetyczne oraz rehabilitacja.  Fizykoterapeuci udzielają wsparcia w problemach z poruszaniem się poprzez ćwiczenia, trening chodu i ogólne programy sprawności fizycznej. Logopedzi mogą pomóc w zakresie projekcji głosu oraz w przypadku trudności w połykaniu. Terapeuci zajęciowi pomagają znaleźć sposoby na łatwiejsze wykonywanie codziennych czynności, takich jak jedzenie i kąpiel. Psychoterapeuci mogą pomóc chorym i rodzinom nauczyć się, jak radzić sobie z trudnymi emocjami i zachowaniami oraz planować przyszłość. Te działania mogą poprawić funkcjonowanie pacjenta oraz jego jakość życia.

Wezwij pilnie pomoc medyczną

Jedną z przyczyn otępienia naczyniowego jest ostry udar mózgu będący stanem zagrożenia życia. Należy podkreślić, że nagłe wystąpienie zaburzeń orientacji lub mowy, niedowładu kończyn, zaburzeń równowagi lub widzenia, asymetria twarzy, bardzo silny ból głowy są objawami mogącymi wskazywać na udar mózgu i w każdej sytuacji wymagają pilnego wezwania pomocy medycznej i przeprowadzenia jak najszybszej diagnostyki szpitalnej. W przypadku udaru niedokrwiennego tylko leczenie zastosowane w ciągu pierwszych kilku godzin od wystąpienia objawów daje szansę na pełne wyleczenie.

image

Od czego zacząć?

Schemat 1

Jeśli podstawowym problemem jest pogorszenie pamięci u Pacjenta, który dotychczas nie był diagnozowany lub wykonywano już wcześniej diagnostykę neurologiczną, zazwyczaj proponujemy pierwszą konsultację u neurologa. W trakcie tej wizyty neurolog ocenia dotychczas wykonane badania oraz określa potrzebę wykonania innych konsultacji (np. neuropsychologicznej lub psychiatrycznej), dalszej diagnostyki i ewentualnego rozpoczęcia lub modyfikacji leczenia w zależności od indywidualnych wskazań.

Schemat 2

W przypadku osób młodych, dotychczas nie leczących się przewlekle i nie diagnozowanych, zwykle proponujemy przeprowadzenie pierwszej wizyty u neuropsychologa, który na podstawie przeprowadzonej oceny funkcji poznawczych określi konieczność odbycia konsultacji neurologicznej lub psychiatrycznej albo zaproponuje inne postępowanie.

Schemat 3

Dla pacjentów mających skierowanie od innych lekarzy umówimy wizytę u specjalisty wskazanego na skierowaniu. Skierowanie nie jest konieczne do rejestracji na wizytę, jednak zawarte tam informacje medyczne mogą ułatwić i przyspieszyć rozpoznanie. Po zakończeniu diagnostyki i określeniu leczenia, o ile pacjent wyrazi na to zgodę, wydamy informację dla lekarza kierującego z rozpoznaniem i proponowanymi zaleceniami medycznymi dla chorego.