Usługi

W Centrum Leczenia Zaburzeń Pamięci Affidea realizujemy usługi z zakresu diagnostyki obrazowej na aparacie rezonansu magnetycznego 3T, badania laboratoryjne i konsultacje z lekarzami wyspecjalizowanymi w leczeniu chorób neurologicznych i otępiennych.

Konsultacje specjalistyczne
Badania diagnostyczne
Pakiety neurologiczne
Konsultacja neurologiczna

stanowi pierwszy krok do ustalenia przyczyn trudności z pamięcią, które niepokoją chorego. Konsultacja ma na celu określenie stanu neurologicznego pacjenta, zaplanowanie optymalnych badań diagnostycznych niezbędnych dla określenia przyczyn dolegliwości i ich czynników ryzyka.

Konsultacja logopedyczna

jest niezbędna w diagnostyce zaburzeń artykulacji, mowy i połykania, które mogą występować w chorobach neurodegeneracyjnych i naczyniowych.

Konsultacja neurochirurgiczna

przeprowadza się celem kwalifikacji do leczenia chirurgicznego wodogłowia normotensyjnego lub guzów mózgu. Choroby te występują rzadko ale mogą być odwracalną przyczyną otępień.

Rehabilitacja medyczna

jest istotna celem kwalifikacji do rehabilitacji ruchowej u chorych z zaburzeniami chodu, postawy, równowagi, które są częstymi dolegliwościami osób starszych lub z chorobami neurodegeneracyjnymi lub naczyniowymi mózgu np. po przebytym udarze, z wieloogniskowym naczyniopochodnym (np. miażdżycowym) uszkodzeniem mózgu.

Konsultacja psychiatryczna

Odgrywa kluczową rolę w określeniu zaburzeń funkcji poznawczych oraz ich podłoża funkcjonalnego i psychologicznego np. depresji i stanów lękowych. Te przyczyny zaburzeń pamięci najczęściej występują u osób młodych lub w średnim wieku.

Konsultacja neuropsychologiczna

obejmuje przeprowadzenie standaryzowanych testów do oceny zdolności poznawczych, takich jak uwaga, pamięć, funkcje lingwistyczne, wzrokowo-przestrzenne, wykonawcze oraz szybkość przetwarzania informacji.

Konsultacja dietetyczna

umożliwia określenie właściwej diety, zindywidualizowanej względem potrzeb chorego. Leczenie dietetyczne jest ważnym elementem terapii niefarmakologicznej chorób naczyniowych mózgu, chorób otępiennych i neurodegeneracyjnych.

Rezonans magnetyczny 3T

Neuroobrazowanie pełni podstawową rolę w diagnostyce zaburzeń pamięci i chorób neurodegeneracyjnych czy szerzej chorób neurologicznych. W Centrum Zaburzeń Pamięci i Neuroradiologii stosujemy nowoczesne metody analizy neuroradiologicznej i opisu badania rezonansu magnetycznego wykonywanego w ramach Affidea i dedykowanego diagnostyce zaburzeń pamięci. Wykorzystujemy zaawansowany protokół badawczy ułatwiający diagnostykę oraz monitorowanie przebiegu choroby. Badanie interpretowane jest przez doświadczonego neuroradiologa.

USG

Ultrasonografia to jedna z podstawowych metod diagnostycznych. Obrazuje kształt i wielkość poszczególnych narządów dzięki wykorzystaniu fal akustycznych o wysokiej częstotliwości. Badanie jest całkowicie bezbolesne i bezpieczne. Badania USG są powszechnie stosowane do badań ogólnych, brzusznych, ginekologiczno-położniczych, naczyniowych, urologicznych i neurologicznych. USG stosuje się jako pierwsza podstawową diagnostykę przed skierowaniem na pogłębioną diagnostykę rezonansem magnetycznym, czy tomografią komputerową.

EEG

EEG (elektroencefalografia) służy do badania czynności mózgu. Jest badaniem nieszkodliwym, nieinwazyjnym i bezbolesnym, nie wymaga skierowania od lekarza. Nie ma przeciwskazań do jego wykonania.

PET/CT

Do jednych z najbardziej szczegółówych metod diagnostycznych należy pozytonowa emisyjna tomografia komputerowa – PET/CT. Medyczne badania diagnostyczne przy użyciu metody PET/CT znalazły szerokie zastosowane przede wszystkim w onkologii (wczesne rozpoznawanie choroby nowotworowej, przerzutu lub wznowy, monitorowanie terapii), identyfikacji chorób układu nerwowego i sercowo-naczyniowego, a w mniejszym stopniu, również w diagnostyce chorób zakaźnych oraz pediatrii. *Badanie wykonujemy przy ul. Szaserów 128 (Centrum Diagnostyczne Affidea PET/CT Warszawa)

Pakiet podstawowy – zaburzenia pamięci

Pakiet podstawowy - zaburzenia pamięci jest kompleksowym podejściem diagnostycznym, które pozwala na wykrycie, ocenę i dalszy plan leczenia. Dzięki wyspecjalizowanej kadrze medycznej i zaawansowanym technologiom diagnostycznym zapewniamy naszym pacjentom profesjonalną opiekę i wsparcie na każdym etapie diagnostyki i leczenia.

Pakiet rozszerzony – zaburzenia pamięci

Pakiet Rozszerzony - Zaburzenia Pamięci stanowi kompleksowe podejście diagnostyczne, które ma na celu nie tylko identyfikację problemów z pamięcią, ale także zapewnienie Pacjentom odpowiedniej opieki i wsparcia na każdym etapie diagnozy i leczenia. Dzięki zaawansowanym technologiom diagnostycznym oraz wyspecjalizowanemu personelowi możemy skutecznie pomóc naszym Pacjentom w zrozumieniu i zarządzaniu ich stanem zdrowia.

Pakiet – Alzheimer – diagnostyka zaawansowana

Pakiet - Alzheimer - diagnostyka zaawansowana to kompleksowe podejście diagnostyczne, które umożliwia szybką i precyzyjną identyfikację choroby Alzheimera oraz różnicowanie innych chorób neurodegeneracyjnych. Dzięki najnowszym technologiom diagnostycznym i wysoko wykwalifikowanemu personelowi medycznemu zapewniamy naszym pacjentom kompleksową opiekę i wsparcie na każdym etapie diagnozy i leczenia.

Pakiet – choroby neurodegeneraycyjne – diagnostyka zaawansowana

Pakiet - choroby neurodegeneracyjne - diagnostyka zaawansowana zapewnia kompleksową i precyzyjną ocenę pacjentów z podejrzeniem różnych chorób neurodegeneracyjnych. Dzięki zaawansowanym technologiom diagnostycznym oraz doświadczonemu personelowi medycznemu, jesteśmy w stanie zapewnić naszym pacjentom profesjonalną opiekę i wsparcie na każdym etapie diagnozy i leczenia.

Pakiet – diagnostyka bólu głowy

Pakiet Medyczny - diagnostyka bólu głowy oferuje kompleksowe badania diagnostyczne dla osób cierpiących na bóle głowy. Dzięki zaawansowanym technologiom diagnostycznym oraz doświadczonemu personelowi medycznemu, zapewniamy naszym pacjentom profesjonalną opiekę i wsparcie w identyfikacji i leczeniu przyczyn ich dolegliwości.

Pakiet – diagnostyka zawrotów głowy

Pakiet Medyczny - diagnostyka zawrotów głowy oferuje kompleksowe badania diagnostyczne dla osób cierpiących na zawroty głowy. Dzięki zaawansowanym technologiom diagnostycznym oraz doświadczonemu personelowi medycznemu, zapewniamy naszym pacjentom profesjonalną opiekę i wsparcie w identyfikacji przyczyn ich dolegliwości oraz w opracowaniu odpowiedniego planu leczenia.

Pakiet – diagnostyka omdleń

Pakiet - Diagnostyka Omdleń oferuje kompleksowe badania diagnostyczne dla osób cierpiących na omdlenia. Dzięki zaawansowanym technologiom diagnostycznym oraz doświadczonemu personelowi medycznemu, zapewniamy naszym pacjentom profesjonalną opiekę i wsparcie w identyfikacji przyczyn ich dolegliwości oraz w opracowaniu odpowiedniego planu leczenia.

Pakiet – diagnostyka w kierunku tętniaka

Pakiet Medyczny - diagnostyka w kierunku tętniaka oferuje kompleksowe badania diagnostyczne dla osób z rodzinnej historią występowania udarów mózgu, krwotoków lub nagłych zgonów. Dzięki zaawansowanym technologiom diagnostycznym oraz doświadczonemu personelowi medycznemu, zapewniamy naszym pacjentom profesjonalną opiekę i wsparcie w identyfikacji potencjalnych zagrożeń zdrowotnych związanych z tętniakami oraz w opracowaniu odpowiednich strategii monitorowania i leczenia.

Strefa wsparcia

Strefa wsparcia powstała, by w możliwie jak najszerszym zakresie wspierać Pacjentów i ich rodziny w chorobie. Znajdują się w niej najważniejsze informacje prawne, medyczne, porady z życia codziennego i wskazówki, jak radzić sobie z emocjami, które towarzyszą zaburzeniom pamięci, zarówno w przypadku pacjentów, jak i ich opiekunów.

Choroby neurologiczne
Choroba Alzheimera

Choroba Alzheimera jest przewlekłą chorobą zwyrodnieniową mózgu spowodowaną odkładaniem się w mózgu białek o patologicznej strukturze, głównie beta-amyloidu i białka tau. Pojawienie się tych patologicznych białek prowadzi do śmierci komórek nerwowych, a ich stopniowa utrata odpowiada za wystąpienie lub nasilenie objawów.

Demencja (choroby otępienne)

Demencja oznacza otępienie i jest czymś więcej niż zwykłym „zaburzeniem pamięci”. Określa występowanie różnych zaburzeń funkcji mózgu (przede wszystkim pamięci krótkoterminowej i odległej, rozumienia, orientacji, mowy, zdolności do uczenia się, wykonywania złożonych czynności) o znacznym nasileniu, które powodują istotne, zwykle przewlekłe pogorszenie w codziennym funkcjonowaniu chorego.

Otępienie naczyniowe

Głównymi objawami są zmiany w zdolności do podejmowania decyzji, planowania lub organizowania, oraz trudności z równowagą i poruszaniem się. Najbardziej powszechne rodzaje otępienia naczyniowego to otępienie poudarowe, podkorowe i mózgowa angiopatia amyloidowa.

Mgła covidowa i zespół post-Covid

Pogorszenie pamięci jest jednym z najczęściej zgłaszanych przewlekłych objawów po przechorowaniu COVID-19. Często występują również „wrażenie nieobecności”, pogorszenie jakości snu, koncentracji i samopoczucia, objawy depresyjne, uczucie przewlekłego zmęczenia, zawroty i bóle głowy, bóle i nużliwość mięśni.

Pozostałe przyczyny zaburzeń pamięci

m.in.: otępienie z ciałami Lewy’ego, otępienie czołowo-skroniowe, otępienie mieszane (połączenie kilku typów otępienia), choroba Creutzfeldta-Jakoba (choroba wywołana przez priony), wodogłowie normotensyjne (zespół Hakima), zaburzenia po urazach mózgu.

Cofnij

Usługi

Konsultacje specjalistyczne
Badania diagnostyczne
Pakiety neurologiczne
Cofnij

Baza wiedzy

Choroby neurologiczne

W Affidea szanujemy Twoją prywatność i prawa wynikające z przepisów o ochronie danych. Nasza strona korzysta z plików cookies w celu gromadzenia informacji, które pomagają nam ulepszać nasze produkty i usługi oraz dostosować je do Twoich potrzeb. Pliki cookie, których używamy, pozwalają naszej witrynie prawidłowo działać i pomagają nam zrozumieć, jakie informacje i reklamy są najbardziej przydatne dla naszych gości. Jeśli chcesz zapoznać się z naszymi praktykami dotyczącymi plików cookie, kliknij poniżej, aby wskazać Twoje preferencje dotyczące korzystania z tej technologii do wyżej wymienionych celów. W każdej chwili możesz zmienić zdanie i opcje zgody, wracając na tę stronę.Dowiedz się więcej o tym, jak używamy plików cookie i jak możesz zmienić swoje ustawienia.

Ustawienia

Nasza strona korzysta z plików cookie, ponieważ są one niezbędne do prawidłowego funkcjonowania naszej witryny. Przechowywane są w Twojej przeglądarce wyłącznie za Twoją zgodą i w każdej chwili możesz z nich zrezygnować.
Te pliki cookie służą do poprawy wydajności i funkcjonalności naszej strony internetowej, ale nie są niezbędne do jej używania. Jednak bez tych plików cookie niektóre funkcje mogą przestać działać.
Te pliki cookie zbierają informacje, które są używane w formie zagregowanej, aby pomóc nam zrozumieć, w jaki sposób używana jest nasza witryna internetowa lub jak skuteczne są kampanie marketingowe lub aby pomóc nam spersonalizować naszą witrynę internetową.
Te pliki cookie służą do optymalizacji naszych komunikatów reklamowych. Pełnią takie funkcje, jak zapobieganie trwałemu ponownemu wyświetlaniu tej samej reklamy, zapewniając, że reklamy są prawidłowo wyświetlane i wybierane.

Pozostałe przyczyny zaburzeń pamięci

image
thumbnail

Pozostałe możliwe przyczyny zaburzeń pamięci

m.in.: otępienie z ciałami Lewy’ego, otępienie czołowo-skroniowe, otępienie mieszane (połączenie kilku typów otępienia), choroba Creutzfeldta-Jakoba (choroba wywołana przez priony), wodogłowie normotensyjne (zespół Hakima), zaburzenia po urazach mózgu.

Choroba ciał Lewy’ego

Otępienie z ciałami Lewy’ego jest po chorobie Alzheimera drugim najczęstszym typem postępującej demencji.  Odpowiada za około 10-20% przypadków otępień jednak często pozostaje nierozpoznana i mylona z chorobą Alzheimera. Jest chorobę neurodegeneracyjną spowodowaną odkładaniem się patologicznych białek (alfa-synukleiny) – zwanych ciałami Lewy’ego, w komórkach nerwowych mózgu w rejonach  odpowiedzialnych za procesy pamięci, innych funkcji poznawczych, percepcję widzenia oraz kontrolę ruchu.  Ta postać otępienia często współistnieje z chorobą Parkinsona, która również spowodowana jest ciałami Lewy’ego.  Choroba zazwyczaj zaczyna się u osób w wieku powyżej 50 lat, częściej dotyczy kobiet.

 

Objawy choroby ciał Lewy’ego mogą obejmować:

 

  • Zaburzenia snu – bardzo intensywne marzenia senne, często koszmarne sny, zaburzenia zachowania w trakcie snu: uderzanie, kopanie, krzyczenie i krzyki. Mogą wyprzedzać na wiele lat inne objawy choroby. Ponadto, często może występować nadmierna senność w ciągu dnia lub zespół niespokojnych nóg.
  • Halucynacje wzrokowe – mogą być również jednym z pierwszych objawów, zwykle mają postać rożnorodnych kształtów, zwierząt lub ludzi (na przykład chory widzi twarze we wzorze dywanu). Mogą występować również halucynacje dźwiękowe (słuchowe), zapachowe (węchowe) lub dotykowe.
  • Zaburzenia funkcji poznawczych – podobne do tych w chorobie Alzheimera, takie jak utrata pamięci, funkcji mowy, dezorientacja, trudności z koncentracją, zaburzenia wzrokowo-przestrzenne. W przeciwieństwie jednak do choroby Alzheimera, utrata pamięci może nie wystąpić we wczesnym stadium choroby.
  • Zaburzenia ruchowe – mogą wystąpić objawy parkinsonowskie, takie jak spowolnienie ruchów, sztywność mięśniowa, drżenie kończyn, zaburzenia postawy ciała, równowagi, chodu. Często dochodzi do upadków nawet w początkowej fazie choroby.
  • Zaburzenia autonomicznego układu nerwowego obejmujące kontrolę ciśnienia tętniczego, rytmu serca, zwieraczy pęcherza, procesów trawienia. Mogą powodować nagłe spadki ciśnienia krwi w pozycji stojącej (niedociśnienie ortostatyczne), zawroty głowy, nietrzymanie moczu, zaparcia.
  • Gwałtowne wahania świadomości lub uwagi. Możliwe są epizody senności, długie okresy wpatrywania się w przestrzeń, długie drzemki w ciągu dnia.
  • Depresja i
  • Nadwrażliwość lub ciężkie reakcje niepożądane na niektóre leki np. antypsychotyczne. Mogą spowodować silną dezorientację, pogorszenie parkinsonizmu, senności i obniżenie ciśnienia krwi prowadzące do omdlenia.

 

Czynniki ryzyka obejmują wiek >60 r.ż., płeć żeńską, obciążający wywiad rodzinny choroby z ciałami Lewy’ego lub choroby Parkinsona.  Rozpoznanie stawia się na podstawie drobiazgowego badania neurologicznego, neuropsychologicznego, psychiatrycznego oraz wykluczenia innych przyczyn otępień na podstawie badań obrazowych zwykle PET lub SPECT oraz rezonansu magnetycznego.

 

We wczesnych stadiach choroby objawy mogą być łagodne, a chorzy mogą funkcjonować zupełnie normalnie. W miarę postępu choroby wymagają coraz większej pomocy z powodu pogorszenia pamięci i poruszania się. W późniejszych stadiach choroby, pacjenci często są całkowicie zależni od innych osób w zakresie pomocy i opieki.  Leczenie pozostaje objawowe. Stosuje się leki związane z leczeniem choroby Alzheimera, choroby Parkinsona i halucynacji, rehabilitację ruchową, logopedyczną a także wykorzystuje strategie terapii behawioralnej oraz wsparcia psychologicznego.

 

Zazwyczaj choroba ma przebieg powoli postępujący doprowadzając w ciągu kilku lat od zachorowania do ciężkiego otępienia. Do śmierci dochodzi zazwyczaj w ciągu 7-10 lat od początku objawów, ale okres ten może wynosić od 2 do 20 lat. Tempo rozwoju objawów zależy w dużym stopniu od ogólnego stanu zdrowia, chorób współistniejących oraz  wieku zachorowania. Otępienie z ciałami Lewy’ego może występować u tej samej osoby obok choroby Alzheimera lub choroby Parkinsona – gdy tak się dzieje, rozpoznaje się „otępienie mieszane”.

Zaburzenia pamięci po urazie mózgu

Uraz mózgu może zakłócić normalne funkcjonowanie mózgu i powodować pogorszenie zdolności poznawczych. Większość urazów mózgu jest spowodowanych przez upadki, uderzenia lub przez wypadki komunikacyjne. Bezpośrednie skutki urazu mózgu zależą od charakteru i ciężkości urazu. Objawy są zróżnicowane i mogą obejmować spektrum objawów: od utraty przytomności, następczych zaburzeń świadomości po niemożność przypomnienia sobie traumatycznego zdarzenia, dezorientację, trudności w koncentracji, uczeniu się i zapamiętywaniu nowych informacji. Często tym objawom towarzyszą zaburzenia równowagi, oraz trudności z widzeniem lub słyszeniem. Do zespołu przewlekłych objawów zalicza się również depresję, zaburzenia lękowe, deregulację ekspresji emocjonalnej, bezsenność, przewlekłe bóle głowy oraz nadużywanie substancji psychoaktywnych lub leków przeciwbólowych. Do rozwinięcia tych objawów może dochodzić także u chorych, którzy doznali tylko niewielkiego urazu. Uraz mózgu może zwiększyć ryzyko rozwoju choroby Alzheimera lub innego rodzaju demencji wiele lat po wystąpieniu urazu. Postępowanie terapeutyczne zwykle polega na działaniach niefarmakologicznych, rehabilitacji ruchowej, funkcji poznawczych, wsparciu psychologicznemu. Farmakoterapia jest stosowana w przypadku długotrwale utrzymujących się po urazie:  depresji, psychoz, impulsywności i agresji, drażliwości, wahań nastroju, bezsenności, apatii lub osłabienia koncentracji.  Większość osób z otępieniem pourazowym jest leczona podobnymi lekami, które są stosowane w leczeniu demencji spowodowanej innymi chorobami. W leczeniu farmakologicznym próbuje się stosować także leki o działaniu cytoprotekcyjnym np. cerebrolizynę.

Otępienie czołowo-skroniowe

Obejmuje grupę rzadkich zaburzeń, które przede wszystkim prowadzą do uszkodzenia czołowych i skroniowych regionów mózgu – obszarów związanych z osobowością i zachowaniem. Szacuje się, że około 5-10% wszystkich przypadków demencji i 20% u osób <65 rż jest spowodowana otępieniem czołowo-skroniowym. Przyczyna choroby nie jest dobrze poznana, dotychczas zidentyfikowano trzy patologiczne białka prowadzące do neurodegeneracji, które są związane z jednym lub więcej podtypami tego otępienia: TDP-43, tau i FUS.  W przebiegu choroby dochodzi do stopniowego i asymetrycznego uszkodzenia i zaniku neuronów głównie w okolicach płata czołowego oraz płata skroniowego. Nie ma jasno określonych stadiów choroby, ponieważ przebieg  choroby może się znacznie różnić między chorymi.

 

Zazwyczaj objawy rozpoczynają się skrycie a jej objawy bywają błędnie interpretowane jako np. następstwo depresji lub schizofrenii. Najczęstszym zaburzeniem czołowo-skroniowym jest tzw. behawioralny wariant otępienia czołowo-skroniowego. Obejmuje głównie zmiany w osobowości, zachowaniu i ocenie sytuacji. W tym wariancie zmiany zachowań społecznych chorego mogą pojawić się nawet na lata przed zaburzeniami poznawczymi. W przypadku dominujących trudności językowych lub poznawczych rozpoznaje się pierwotną afazję postępującą lub  otępienie semantyczne, w którym słownictwo chorego staje się ubogie, pojawia się tak zwana pustka informacyjna. Ta postać otępienie jest często związana z chorobami neurodegeracyjnymi przebiegającymi z zaburzeniami ruchowych takimi jak: nietypowe parkinsonizmy jak zwyrodnienie korowo-podstawne (CBD) i postępujące porażenie nadjądrowe (PSP) i stwardnienie zanikowe boczne (SLA).

 

Otępienie czołowo-skroniowe może powodować zmianę zachowania, trudności z mową i poruszaniem się oraz utratę pamięci. We wczesnym etapie choroby, zmiany zachowania lub problemy z mową mogą pojawiać się niezależnie. Jednak w miarę postępu choroby objawy zwykle współistnieją. W przeciwieństwie do choroby Alzheimera, osoby z otępieniem czołowo-skroniowym często zachowują świadomość czasu (poprawnie podają datę), a zaburzenia pamięci nie są bardzo zaznaczone.  W późniejszych etapach pojawiają się jednak głębokie zaburzenia pamięci i dezorientacja. Następuje utrata zdolności motorycznych i trudności z połykaniem. Zmiany w zachowaniu polegają na wczesnym wystąpieniu wycofania lub odhamowania (np. utracie zdolności do powstrzymywania swoich działań, nieodpowiednim zachowaniu społecznym), utracie zainteresowania higieną osobistą, tendencji do łatwego rozpraszania się lub ciągłego powtarzania tych samych czynności, drastycznych zmianach w preferencjach żywieniowych (np. patologicznym objadaniu się), wkładaniu niejadalnych przedmiotów do ust, spadku energii i motywacji. Jeśli ubytek neuronów obejmuje korę prawego płata skroniowego, otępieniu może towarzyszyć prozopagnozja czyli trudność rozpoznawania znanych sobie twarzy. Częste jest również nietrzymanie moczu. Zaburzenia mowy przyjmują zróżnicowane objawy: od  małomówności po całkowitą utratę mowy, trudności w znalezieniu właściwych słów lub opisaniu siebie, uporczywe powtarzanie tego, co zostało już powiedziane przez innych, jąkanie, trudności z utrzymaniem toku myślenia lub podtrzymaniem rozmowy.

 

Średnia długość życia osoby, u której zdiagnozowano otępienie czołowo-skroniowe wynosi 7-13 lat, ale może się wahać od 2 do 20 lat.

 

Żaden pojedynczy test nie jest wystarczający dla  rozpoznania otępienia czołowo-skroniowego. Jest to choroba wyjątkowo podstępna i trudna w rozpoznaniu. Początkowe objawy bywają różnorodne i u każdego chorego przebiegają nieco inaczej. Trudno odróżnić je np. od schizofrenii lub początków otępienia alzheimerowskiego. W rozpoznaniu ważna jest ocena psychiatryczna, neuropsychologiczna i neurologiczna. Konieczne jest wykonanie badań diagnostycznych rezonansem magnetycznym z wykorzystaniem nowoczesnych protokołów badawczych i interpretacji neuroradiologicznej. Niewiele wiadomo na temat przyczyny otępienia czołowo-skroniowego, a czynniki ryzyka nie zostały jeszcze zidentyfikowane. Większość przypadków nie jest dziedziczona. Leczenie przyczynowe nie jest znane. Stosuje się leczenie objawowe, stabilizujące objawy psychiatryczne. Bardzo ważna jest rehabilitacja logopedyczna poprawiająca funkcje mowy oraz wsparcie psychologiczne. Ważne jest udzielenie informacji i wsparcia psychologicznego opiekunom lub rodzinie chorego tak aby nauczyć się strategii radzenia sobie i udzielania wsparcia i pomocy choremu.

image

Od czego zacząć?

Schemat 1

Jeśli podstawowym problemem jest pogorszenie pamięci u Pacjenta, który dotychczas nie był diagnozowany lub wykonywano już wcześniej diagnostykę neurologiczną, zazwyczaj proponujemy pierwszą konsultację u neurologa. W trakcie tej wizyty neurolog ocenia dotychczas wykonane badania oraz określa potrzebę wykonania innych konsultacji (np. neuropsychologicznej lub psychiatrycznej), dalszej diagnostyki i ewentualnego rozpoczęcia lub modyfikacji leczenia w zależności od indywidualnych wskazań.

Schemat 2

W przypadku osób młodych, dotychczas nie leczących się przewlekle i nie diagnozowanych, zwykle proponujemy przeprowadzenie pierwszej wizyty u neuropsychologa, który na podstawie przeprowadzonej oceny funkcji poznawczych określi konieczność odbycia konsultacji neurologicznej lub psychiatrycznej albo zaproponuje inne postępowanie.

Schemat 3

Dla pacjentów mających skierowanie od innych lekarzy umówimy wizytę u specjalisty wskazanego na skierowaniu. Skierowanie nie jest konieczne do rejestracji na wizytę, jednak zawarte tam informacje medyczne mogą ułatwić i przyspieszyć rozpoznanie. Po zakończeniu diagnostyki i określeniu leczenia, o ile pacjent wyrazi na to zgodę, wydamy informację dla lekarza kierującego z rozpoznaniem i proponowanymi zaleceniami medycznymi dla chorego.